ဟုိး......တခ်ိန္တုန္းက ေၾကြလြင္႔ေနတဲ႔ ေရာ္ရြက္ရင္႔၊ မအုံတအုံေနတတ္တဲ႔ အမ္အမ္တီ၊ အၿမဲတမ္း အရယ္ေႏွာေနတတ္တဲ႔ ပစ္တုိင္းေထာင္၊ ရုပ္တည္နဲ႔ လုပ္စားတတ္တဲ႔ အင္ဖက္နတီ၊ ေကာင္းသတင္းေတြ ယူလာတတ္တဲ႔ ေကာင္းတမန္ နဲ႔ ၿဖစ္ကတတ္ဆန္း ေနတတ္တဲ႔ ၀င္းေဖ (အုိင္တီ) တုိ႔ အမ္တီယူေၿမမွာ ညီအကုိ ဖြဲ႔ခဲ႔ဖူးတယ္။ သူတုိ႔ဟာ..... သူတုိ႔ အမ္တီယူေၿမက ညီအကုိ ဘ၀ကုိ ဒီေနရာမွာ လာသိမ္းထားၿပီး တခါတရံ ၿပန္ဖြင္႔ၾကည္႔တတ္ၾကတယ္။ ဒါဟာပဲ BBrothers ရဲ႕ ဘ၀ပါဗ်ာ။

BBrothers နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ား

Monday, December 29, 2008

BBrothers

" ေဆာင္းညေတြဆုိ အေဆာင္ေခါင္မုိးေပၚ တက္ၿပီး လန္ဒန္ စီးကရက္ကုိ တၿမိဳက္ၿမိဳက္ တစိမ္႔စိမ္႔ ေသာက္ရင္း အမ္တီယူကုိ ေနာက္ခံအလွဆင္ထားတဲ႔ ၿမခေနာက္၊စိန္ခေနာက္ နဲ႔ ေရတံခြန္ေတာင္ေတြကုိ ၾကည္႔ေနရတဲ႔ အရသာဟာ တကယ္ ဘာနဲ႔မွကုိ မလဲႏုိင္ဘူးဗ်ာ။ "



ေနရာ။ ။မႏၱေလးနည္းပညာ တကၠသုိလ္၊ ၿပင္စည္ေဆာင္။

အခ်ိန္။ ။ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ရဲ႕ တခုေသာ နံနက္ေစာေစာ။


အဲဒီေန႔က မွတ္မွတ္ရရပါပဲ။ က်ဴပ္ေတာင္ မႏုိးေသးဘူး။


နံနက္အေစာၾကီးမွာ တံခါးေခါက္သံတခ်ိဴ႕ ၾကားလုိက္ရတယ္။ အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႔ မ်က္လုံးေတြကုိ ပြတ္သပ္ရင္း က်ဴပ္တံခါးဆီကုိ သြားရင္း ေတြးေနမိတယ္။ ငါ႔ကုိ နံနက္ေစာေစာ ဘယ္သူမွ တံခါးလာမေခါက္တတ္ပါဘူးလုိ႔။ တံခါးဆီကုိေရာက္ေတာ႔ ဖြင္႔ၿပီး corridor တေလွ်ာက္ တံခါးေခါက္သူေတြကုိ ရွာမိတယ္။


ဟင္…………..။ ဘယ္သူမွ မရွိပါလား။ မနက္အေစာၾကီး ငါ႔ကုိ သရဲမ်ားေၿခာက္ေနၿပီလား။ အင္း……ဘာမွ မဟုတ္ေလာက္ပါဘူး

လုိ႔ ေတြးရင္း ၿပန္၀င္အိပ္ဖုိ႔ တံခါးပိတ္မယ္လုိ႔ ၾကံေနတုန္း။


Corridor ထိပ္က ဘုရားခန္းေထာင္႔မွာ ကြယ္ပုန္းေနရာက ထြက္လာတဲ႔ သူတခ်ိဴ႕ ကုိေတြ႔လုိက္ရတယ္။ လူေတြကလည္း ၿပဳံးရယ္ၿပီး နည္းနည္း အားနာေနပုံလည္း ေပါက္ေနၾကတယ္။


အင္း ေၿပာဖုိ႔ ေမ႔ေနလုိ႔ဗ်။ ၿပင္စည္ေဆာင္မွာ က်ဴပ္ ေနတဲ႔ အခန္းက သုံးထပ္မွာ။ သုံးထပ္ကုိ အလယ္မွာ ဘုရားခန္း ထားၿပီး အေရွ႕ ဘက္ၿခမ္း နဲ႔ အေနာက္ဘက္ၿခမ္း ခြဲထားတယ္။ က်ဴပ္ အခန္းက အေနာက္ဘက္ၿခမ္းမွာမွ ဘုရားခန္း နဲ႔ ကပ္လ်က္ အခန္းပဲ။ အခန္းနံပါတ္က ၉၉။


အဲလုိ မနက္အေစာၾကီးအားမနာပဲ အခန္းတံခါးကုိ လာေခါက္ၿပီးမွ အားနာခ်င္ေယာင္ဆာင္သူေတြက ေတာ႔ ေဘာက္ကေလး၊ေဘာက္ၾကီး၊ အမ္အမ္တီ နဲ႔ ပစ္တုိင္းေထာင္တုိ႔ပါပဲ။ ရည္ရြက္ခ်က္ကေတာ႔ လစာ ထုတ္ခ်င္လုိ႔႔ပါ။


အဲဒီတုန္းက အတန္းၾကီးေတြက အတန္းငယ္ေတြကုိ လစာ ထုတ္ေပးရတယ္ဗ်။ မေန႔ညက လစာ ရရခ်င္း သူတုိ႔ကုိ သြားရွာေတာ႔ အခန္းထဲမွာ မရွိၾကဘူး။ က်ဴပ္ကလည္း ကုိယ္ခ်င္းစာေတာ႔ လစာ ကုိ ရရခ်င္း သူတုိ႔ ကုိ ထုတ္ေပးခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက လကုန္ရယ္ဆုိ ေက်ာင္းသားေတြမွာ ေရက ၿပတ္ေနတတ္တယ္ေလ။ သူတုိ႔ကုိ အခန္းထဲမွာ မေတြ႔ေတာ႔ က်ဴပ္လည္း ကုိယ္႔အခန္းကုိ ၿပန္တက္ၿပီး အိပ္လုိ္က္ေတာ႔တယ္။ ေနာက္ေန႔မွ သူတုိ႔ဆီ သြားေပးမယ္ေပါ႔။


ဒါေပမယ္႔ မနက္အေစာၾကီးမွာ ကုိယ္ေတာ္ေခ်ာေတြ ခုလုိ အားမနာပဲ လာႏုိးေတာ႔တာပဲ။ ကုိယ္ခ်င္းစာပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက အေဆာင္က ေကြ်းတဲ႔ မနက္စာ ဆန္ၾကမ္း ထမင္းေၾကာ္ကုိ ေန႔တုိင္းစားရလြန္းလုိ႔ မုန္းေနတဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြဟာ လစာထုတ္ရက္ေတြမွာ မနက္စာ ကုိ ေဒၚဂြက္၊ ေက်ာ္သူေဆြ၊ ကုိၾသ ဒါမွမဟုတ္ လမ္းထိပ္က လဖက္ရည္ဆုိင္မွာ ၿမိဳးၿမိဳးၿမက္ၿမက္ေလး ဆြဲလုိက္ခ်င္ၾကတာေလ။


ဒီလုိ နဲ႔ လစာထုတ္ေပးရင္း သူတုိ႔ အဖြဲ႔ နဲ႔ က်ဴပ္လည္း ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ၿဖစ္သြားခဲ႔တယ္။


စတတ္ ေနာက္တတ္လြန္းတဲ႔ ပစ္တုိင္းေထာင္က ေတာ႔ အၿမဲတမ္း စလုိက္ ေနာက္လုိက္ နဲ႔ ဟာသေတြ ေႏွာေနတတ္တယ္။

ကဗ်ာဆရာလုိလုိ၊ အလြမ္းသမားလုိလုိ၊ ဘာလိုလုိ ညာလုိလုိ က ေဘာက္ကေလး။

မႈံေတေတ နဲ႔ မအုံတအုံ ေနတတ္တာက အမ္အမ္တီ။

ရုပ္တည္နဲ႔ အရႊမ္းေဖာက္တတ္ၿပီး ေၿမာက္ၾကြေၿမာက္ၾကြ နဲ႔ က ေဘာက္ၾကီး။

ေနာက္ေတာ႔ ရုပ္တည္ နဲ႔ လုပ္စားတတ္တဲ႔ အင္ဖက္နတီ။

စကားလုံးထြားထြားေတြနဲ႔ ေဂါက္ေၾကာင္ေၾကာင္ ေနတတ္တဲ႔ ေမာင္သန္႔ တုိ႔လည္း က်ဴပ္တုိ႔ အဖြဲ႔မွာ တုိးလာတယ္။


သတိရမိဆုံး၊ အလြမ္းရဆုံးကေတာ႔ အမ္တီယူရဲ႕ ေဆာင္းညေတြပါ။


ေဆာင္းညေတြဆုိ အေဆာင္ေခါင္မုိးေပၚ တက္ၿပီး လန္ဒန္ စီးကရက္ကုိ တၿမိဳက္ၿမိဳက္ တစိမ္႔စိမ္႔ ေသာက္ရင္း အမ္တီယူကုိ ေနာက္ခံအလွဆင္ထားတဲ႔ ၿမခေနာက္၊စိန္ခေနာက္ နဲ႔ ေရတံခြန္ေတာင္ေတြကုိ ၾကည္႔ေနရတဲ႔ အရသာဟာ တကယ္ ဘာနဲ႔မွကုိ မလဲႏုိင္ဘူးဗ်ာ။



ရန္ကင္းေတာင္၊ က်ဴိက္ထီးရုိးေတာင္ နဲ႔ ေရတံခြန္ေတာင္ ေၾကာေတြမွာ ေဆာင္းအကုန္၊ ေႏြအကူး ေတာမီးေတြ ေလွာင္ေနတဲ႔ သဘာ၀ရႈခင္းဟာ တကယ္ ကုိ ရႈမၿငီးပါပဲ။ ေတာမီးဟာ ေတာင္ခါးပန္း တေလွ်ာက္ ၿမက္ပင္ေၿခာက္ရွိရာကုိ ဦးတည္ ေလွာင္ေနေတာ႔ မီးေလွာင္ေနတဲ႔ ပုံစံေတြဟာ တေတာင္နဲ႔ တေတာင္ မတူၾကဘူး။ တခါတေလ စက္၀ုိင္းပုံ။ အသည္းႏွလုံးပုံက အစ။ ဂ ငယ္ ပုံေတြ။ အစုံပါပဲ။


မႏၱေလးေတာင္ေပၚက လွ်ပ္စစ္မီးေတြ၊ မႏၱေလး ရဲ႕ လမ္းေတြက လွ်ပ္စစ္မီးေတြ။ ဟုိးစစ္ကုိင္းေတာင္ေၾကာက လွ်ပ္စစ္မီးေတြ ကုိလည္း အေဆာင္ေခါင္မုိးေပၚကေန ၿမင္ေနရတယ္။ေဆာင္းရဲ႕ ႏွင္းမႈံေတြနဲ႔ အတူ လွပတဲ႔ ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္ကုိ ေရးဆြဲေနရသလုိပဲ။ ေတာမီးေတြ၊ လွ်ပ္စစ္မီးေတြဟာ ေကာင္းကင္ေနာက္ခံမွာ ပန္းခ်ီဆရာတေယာက္ ဆြဲထားတဲ႔ လက္ရာေၿမာက္ ေကာက္ေၾကာင္းေတြလုိ ေကာင္းကင္မွာ လုိင္းေတြ အလုိလုိ ေရးၿခစ္ေနၾကတယ္။


ေဆာင္းတြင္းရဲ႕ အေအးဓါတ္ကလည္း ကုိယ္ထဲကုိ စိမ္႔၀င္။

ႏွင္းေတြက မႈံမႈံေလးပဲ မီးအလွေတြ နဲ႔ သဟဇာတ သင္႔လုိ႔။

ေဆးလိပ္ကုိ ရႈရႈိက္ရတဲ႔ အရသာက လည္း ဘာနဲ႔မွ မလဲႏုိင္။


သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ လည္း ငယ္စဥ္ကအေၾကာင္း၊ ဘ၀အေၾကာင္း၊ လုိက္ေနတဲ႔ ေကာင္မေလးေတြအေၾကာင္း၊ ရည္စားေဟာင္းေတြ အေၾကာင္း။ စုံလုိ႔ပဲ။ ဘ၀ ရသ၊ ဒႆန နဲ႔ တခါတေလ ဘာမွ မဟုတ္တဲ႔ အေၾကာင္းေတြ လည္း ပါတယ္။ တေယာက္နဲ႔ တေယာက ္စၾက၊ ေနာက္ၾက။ စကားနာလည္း ထုိးၾကေသးတယ္။


အဲဒီ အခုိက္အတန္႔ ေလးဟာ ေအးခ်မ္းတဲ႔ ေနရာေလး တခုမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ စုဆုံမိေနသလုိေလး ခံစားရတယ္။ ဘ၀ အေမာေတြလည္း ေပ်ာက္သြားရသလုိ ခံစားမိတယ္။ တကယ္ အဲဒီ တခဏေလး ကုိ ကုန္ဆုံးမသြားေစခ်င္ဘူး။


ညဥ္႔နက္ေလ အေအးဓါတ္က ပုိစိမ္႔ေလ။ လန္ဒန္တစ္ဘူးကလည္း တစ္လိပ္ႏွစ္လိပ္ပဲ က်န္ေတာ႔ တဲ႔ အခ်ိန္ေရာက္ရင္ အသားကုန္ ႏွေၿမာေနၿပီ။ အခန္းကုိေတာင္ ၿပန္မအိပ္ခ်င္ေတာ႔ဘူး။ စကားကလည္း အဲလုိ အခ်ိန္ဆုိ အမွန္တကယ္ အရွိန္ပုိေကာင္းေနၿပီ။ ဒါေပမယ္႔ အေအးဓါတ္က လြန္ကဲ လာတဲ႔ အခ်ိန္၊ ေဆးလိပ္လည္း ကုန္သြားရင္ ႏွေၿမာေၿမာ နဲ႔ပဲ အခန္းကုိ ၿပန္အိပ္ၾကရတယ္။ တခါတေလက်ေတာ႔လည္း အခန္း တခန္းခန္းမွာ စုၿပီး စကားဆက္ေၿပာၿဖစ္ၾကတယ္။


တကယ္ဗ်ာ…………………..။

အမ္တီယူ က အဲလုိ ညေတြကုိ ၿပန္လုိခ်င္ပါေသးတယ္.။

သူငယ္ခ်င္း အရင္းအၿခာလုိ၊ ညီအစ္ကုိ လုိ ခင္မင္ရတဲ႔………..BBrothers ေတြ နဲ႔ ၿပန္ေတြ႔ခ်င္ေသးတယ္ဗ်ာ……..။

တေန႔ေန႔ေပါ႔………….။ ဘ၀က ေစာစီးစြာ တေယာက္ေယာက္ကုိ မယူငင္သြားခင္ BBrothers အားလုံး ၿပန္ဆုံခြင္႔ရၾကဦးမယ္ဆိုရင္။ အမ္တီယူ ညေတြလုိ ညမ်ိဴးေတြ ၿပန္ခံစားခြင္႔ ရွိဦးမယ္ ဆုိရင္……………………..။ ဘာပဲေၿပာေၿပာ တေယာက္မွ မက်န္ပဲ တဖြဲ႔လုံး ၿပန္ဆုံခ်င္ေသးတယ္ဗ်ာ…………..။


ေကာင္းတမန္

2 comments:

ေရာ္ရြက္ရင့္ said...

တကယ္ပဲဗ်ာ လြမ္းမိပါတယ္ အတိတ္ရဲ႕ ေျခရာေလးေတြ ထင္ဟပ္ေနတဲ့ အမိတကၠသိုလ္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးနဲ႔ အတူ BBrothers ေတြကိုေပါ့ မွတ္မိတယ္ဗ်ာ ၂၀၀၃ ရဲ႕ တေန႔ေပါ့ ဟား ဟား ေဘာက္ညီေနာင္နဲ႔ အမ္အမ္တီတို႔ လစာထုတ္ဖို႔ ဂါဒီယန္ရဲ႕ အခန္းတံခါးကို သံုးခ်က္ေလာက္ ေခါက္ၾကတာ သိပ္မၾကာပါဘူး အခန္းထဲက ရုပ္ဆိုးဆိုးလူၾကီး ထြက္လာပါေရာလားဗ်ာ(အမေလး သရဲလို႔ေတာင္ ေအာ္မိလား မသိဘူး)
အစကေတာ့ ပုန္းဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ရိွပါဘူး သူ႔ရုပ္ၾကီးျမင္ျပီး လန္႔သြားလို႔ အေနာ္တို႔ ၃ ေယာက္ မတိုင္ပင္ပဲ ျပိဳင္တူပုန္းလိုက္ၾကတာ (အဲဒါကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ဂါဒီယန္ကေတာ့ သိမွာ မဟုတ္ဘူးဗ် ဟဲ ဟဲ)
ေျပာလို႔ ေျပာတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ကၽြန္ေတာ္တို႔ အကိုၾကီးက ရုပ္သာဆိုးတာ စိတ္ကလဲ မႏွံ႔ဘူး အဲ ... ဟုတ္ပါဘူး သေဘာေတာ့ ေကာင္းပါတယ္လို႔ အဲလိုနဲ႔ ခင္လာခဲ့တာ ညီအကို အရင္းေတြအတိုင္းပဲ
ညညဆိုရင္ အေဆာင္ေခါင္းမိုးေပၚတက္ျပီး ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕ အလွကို ခံစားရတာလဲ အေမာဗ်၊ အဲဒီတုန္းက ကဗ်ာေတြေရးခ်င္လိုက္တာဗ်ာ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုေရးရမွန္း မသိတာနဲ႔ ခံစားခ်က္ေတြကို ရင္ထဲမွာပဲ သိမ္းထားခဲ့ေတာ့တယ္ အမွတ္တရေတြနဲ႔ အတူေပါ့၊ အင္း ေရးေနရင္းနဲ႔
ဘာကိုမွန္းေတာ့ မသိဘူး လြမ္းမိသလိုပဲ အကိုေရ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညီအကိုေတြ ျပန္ဆံုခ်င္ေသးတယ္ဗ်ာ အတိတ္က ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမွာ ေပါခဲ့သလိုေပါ့ ဟာ လက္နဲ႔ေတာ့မွားေရးမိျပန္ပါျပီ ေပ်ာ္ခဲ့သလိုေပါ့ ဟဲ ဟဲ

Thein Min Htike said...

ေဘာက္ကေလး

မွတ္ေလာက္ပါေပတယ္ဗ်ာ...။

ကုိယ္႔ဘာသာ ေၾကာက္လုိ႔ ပုန္းရင္ ပုန္းတယ္ေပါ႕...။ အခုမွ ရွက္မေနနဲ႔ ဗ်ိဴ႕...။

ဘာကုိမွန္း မသိတာ ကုိ လြမ္းတာ မဟုတ္ဘူးေလ............။

ခင္ဗ်ားေပါခ်င္တာေတြ ေပါခြင္႔ေပးတဲ႔ Bbrothers ေတြကုိ လြမ္းေနတာ ေနမွာေပါ႔........။ ရုပ္တည္ၾကီးနဲ႔ အေပါဆုံးက သားၾကီးၿပီးရင္ ခင္ဗ်ားပဲေလ။ ေမ႔ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ မေနနဲ႔။

တကယ္ ဆုံၿဖစ္ၾကရင္ ေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ္ၾကမွာေနာ္...။

တေန႔ေန႔ေတာ႔ ဆုံၾကရမွာပါဗ်ာ.........။

Cheers !! Cheers !! BBrothers !

Post a Comment

BBrothers ေတြဟာ ခင္မင္ ေဖာ္ေရြၿပီး အားလုံးရဲ႕အၿမင္ကုိ ေလးစားသူေတြပါ။

ဘေလာ႕ဂ္ ကုိ လာလည္တာ ေက်းဇူးအမ်ားၾကီး တင္ပါတယ္။

ရင္ထဲမွာ ခံစားရတာေလးေတြရွိရင္ BBrothers အတြက္ ဒီေနရာေလးမွာ
ဖြင္႔ဟ သြားပါဗ်ာ။

ေက်းဇူးတင္ေလးစားစြာၿဖင္႔

BBrothers (ေကာင္းတမန္၊၀င္းေဖ(အိုင္တီ)၊ေရာ္ရြက္ရင္႔၊အမ္အမ္တီ၊ပစ္တုိင္းေထာင္၊အင္ဖက္နတီ)